Morgen is de laatste dag dat ik rook. Een stoere uitspraak misschien, maar ik wil’m waarmaken. Ik rook nu een jaar of dertig, met een paar perioden van niet roken tussendoor, maar die waren blijkbaar nooit structureel genoeg. En ja: het lijkt me wéér vreselijk. Hoe moet dat? Hoe moet ik zonder m’n momentjes ‘met mezelf’, buiten, want binnen roken is al echt héél lang geleden. Tegelijkertijd heb ik m’n hele jeugd in de rook van mijn ouders gezeten, dus dát was al wat ik gewend was.

Carr

Allen Carr schreef in zijn boek over ‘stoppen met roken’ een heerlijke vergelijking. Een roker vergelijkt hij met iemand die van een flat afspringt en halverwege wordt geïnterviewd. ‘Tot nu toe heb ik nergens last van’ antwoordt de springer. Dat ben ik dus. ‘Het valt wel mee’. Ook een belangrijk excuus dat ik al best lang gebruik is het feit dat ik nu al acht jaar niet meer gok. ‘Ik heb al eens een verslaving overwonnen. Laat me!’ Steeds meer ben ik aan het twijfelen geraakt. Carlos, oud trainer en collega bij Novadic-Kentron zei: ‘wat brengt mij een sigaret meer dan zin in de volgende?’ Prachtig en zo waar. Bijna geloof ik dat ik het kan.

Bang

Tegelijkertijd ben ik vreselijk bang dat het niet lukken gaat. Bang voor de pijn die het gaat doen, bang voor het gemis. Dat los ik nu al jaren op door te blijven roken. Al typend wordt het eigenlijk steeds logischer en steeds makkelijker. Wat moet het heerlijk zijn om hier niet meer met mezelf over te dimdammen. In de AGOG groep zeg ik zelf vaak tegen spelers die aangeven het zo lastig vinden om ‘nooit meer te mogen gokken’: ‘Stop dan met gokken tot je tachtigste, en ga daarna weer spelen! Als dat jou helpt…?’ Mijn ambitie is om op mijn negenenzeventigste te heroverwegen of ik weer ga roken.

Doen

Ik weet er griezelig veel van, verslaving. Ik heb verslavingsgevoelige genen blijkbaar geërfd, heb iets destructiefs in m’n persoonlijkheid en heb een leerstijl die gebaseerd is op ‘making errors and mistakes.’ Niet de meest handige leerstrategie, maar wél een leerstrategie. Ik moet het doen met de middelen die ik heb, met mezelf dus.
Morgen dus de laatste dag. Ik heb mijn laatste pakje John Player Special gekocht, het kleinste pakje dat bestaat. Morgenavond gaan de nicotinepleisters erop, en dinsdag 3 april ben ik én gok- en rookvrij.